Wątek: Dwa tematy - model ciężarówki RC i reanimacja zabytkowej drukarki 3D

[Baas ArK]

Jest MOC! Czy dobrze widziałem, że tylko dwie osie pędne?

[Miron]

Na razie tak, czekam aż dojdą kolejne przekładnie. Ale nie mogłem przecież czekać bezczynnie 

Temat wygląda tak: większość "przekładni głównych" dostępnych u naszych skośnoookich przyjaciół ma albo pojedyncze wyprowadzenie wału, albo podwójne. Żeby zrobić razy cztery trzeba więc pokombinować. Najłatwiej jest zrobić "dyfer przelotowy", co się czasem stosuje w pojazdach 6x6 kiedy skrętna jest tylko jedna oś (jedna z osi nie-skrętnych "dzieli się" napędem z następną). Ale przy skrętnych nie jest już tak łatwo, przy "wózkach podwójnych" (układ zawieszenia w moim wynalazku na OBU parach osi - co się rzadko zdarza) jeszcze gorzej - a chcę żeby wszystko było jak najbardziej podobne, więc skoro nie da się z przodu, to nie da się też z tyłu i kropka. Pozostaje więc wstawienie "pośrednich przekładni rozdzielających", które już sobie spokojnie płyną w kontenerze... Ale pojawia się dodatkowy problem - za mało miejsca żeby każda przekładnia obsługiwała samodzielnie wózek, więc robimy "popapranie" - wspólnie napędzane będą osie 1 i 3 oraz 2 i 4  A to z kolei wymusi dość oryginalną geometrię poprowadzenia wałów, której nie wypracuję dopóki nie dotrą rzeczone przekładnie...

Skoro więc i tak czekam, to wyjścia przekładni głównej poprowadziłem bezczelnie do najdalszych możliwych osi (najlepszy kompromis pod kątem trakcji, najmniejsze kąty wałów, itd...). A jeszcze bezczelniej na sztywnych wałach (normalnie powinny być o zmiennej długości). Ja wiem że jest to zbrodnia przeciwko prawidłom inżynierii, ale qrde działa - więc może jednak nie?...

Na razie dzięki "tymczasowemu uruchomieniu" udało się doprowadzić układ do stanu w którym zaczęły pękać elementy nie-drukowane (w pierwszej wersji wały były drewniane...) a potem kolejno zębatki "dyfrów" (bo tam nie ma dyfrów, są tylko przekładnie stożkowe). Dzięki temu mogłem wreszcie doregulować sprzęgło przekładni głównej tak aby dawało napęd kiedy trzeba, ale "puściło" kiedy robi się za trudno, co z resztą widać na filmie (nawiasem mówiąc sprzęgło też musiałem "poprawić po fabryce" bo chińczyki skręcili na za długich śrubach...). Na razie działa, od tego czasu żadna przekładnia nie wymagała wymiany.

Kolejne testy (film niebawem, jak życie pozwoli - TUTAJ mały teaser) wykazały że model ważący obecnie ponad 1,2kg (bez baterii) spokojnie radzi sobie w umiarkowanym terenie z balastem o podobnej wadze - więc łącznie circa 2,5kg, na czterech osiach (i tylko dwóch pędnych), poiwania mi po ogródku napędzane silniczkiem 120w który oryginalnie był (zdaniem niektórych) mocno za słaby w modelu samolotka ważacego niecałe 750g...

[Miron]

New mode of destruction unlocked 



Tak się kończy przygoda gdy z trialówki próbuje się robić wyścigówkę na asfalcie  Ale przyznam szczerze że czasem trochę zapasu prędkości się przydaje. Wczoraj na przykład poszedłem ze Starem na spacer do lasu (jest już na takim etapie że ze ścieżkami radzi sobie nieźle), i gdzieś tak w połowie drogi się zorientowałem że Matka Natura chce mi zasugerować trochę cardio:



Wtedy jechałem na dwóch celkach, i nie miałem większego kłopotu nadążyć (choć co jakiś czas trzeba było potruchtać). Dzisiaj więc zarzuciłem 3S, i troszeczkę mnie poniosło...

[Miron]

I kolejny kamień milowy: wczoraj Star 288 stał się oficjalnie 8x8:





Co prawda pierwsze dwie minuty testów sprawiły, że zdegradował się do 8x2  ale przez ten krótki czas szedł jak burza. A tyle baterii potrzeba wrzucić na zadek żeby wyważenie z powrotem było neutralne (poprzednio centralnie położony silnik z automatu załatwiał ten problem):



I jak widać chytry plan dziwnego prowadzenia wałów poleciał do śmieci, trzeba było stanąć na rzęsach żeby jednak "dyfry przelotowe" dało się zastosować. I na razie działa, aczkolwiek podwójne (a w rzeczywistości potrójne) obciążenie dyfrów znacząco skraca ich żywotność - poprzedni układ dał radę jeździć prawie godzinę bez usterki (raz jeden, ale zawsze); obecnie... już chyba wspominałem

Reszta, łącznie z kilkoma nowymi filmikami (niestety żadnego z jazdy zanim się nie popsuł...) TAM GDZIE ZAWSZE.

[Miron]

Pomysł dyfrów przelotowych poleciał do śmieci - drukowane zębatki popełniły seppuku 

Mamy za to nowy silnik, nowe przekładnie, nowe zawieszenie osi na wózkach, i nareszcie pierwszą próbę wkomponowania tego w kabinę









Reszta TAM GDZIE ZAWSZE.

[Miron]

Dłuższą chwilę było cicho, no to pora rzucić większą bombkę - NOWY FILMIK NA JUTUPCE

A jak już przestanę się bawić (zapewne dlatego że coś znowu się popsuje) to może dorzucę jakieś fotki - chociaż oczywiście niecierpliwi mogą zajrzeć do galerii.

[Miron]

Dobra, przyznaję się bez bicia - aktualizacje na bieżąco i z opisem można znaleźć na obcojęzycznym forum, i niestety tam udzielam się znacznie aktywniej... Ale obiecałem że tu też będę czasem coś wrzucał, no to wrzucam. Najsampierw Jutubeczka (obrazek = link):



i kilka fotek z krótkim opisem. Z wierzchu Staruszek wygląda obecnie tak:



a od środka tak:



Dla tych co popełnili właśnie błąd zadając sobie i w eter pytanie "a co ja pacze?..." szybciutkie streszczenie.

Na pierwszej foci statystyczny kierowca 180cm wzrostu przymierza się do otwarcia kabiny, która względem oryginału została podniesiona o 25cm - wysokość tej części wnęki koła, która zachodziła na kabinę pod fotelem, ale z powodu przesunięcia osi do przodu zajęła by przestrzeń na nóżki. Kabina jak widać się nie zmieniła od pierwszych fotek, doszedł tylko mocno niestandardowy zderzaczek - głównie po to żeby zasłonić dziurę mieszczącą przednie serwo.

Druga focia pokazuje stan "najbardziej rozbabrany od tygodni", dzięki czemu dużo widać. Między innymi to że banalnie łatwo można Staruszka pozbawić obu kręgosłupów bez demontowania praktycznie niczego innego 

Na samym dole mamy jedną szynę ramy, a w jej przedniej części jedna z "podkładek" pod przednie serwo.

Nad szynką od prawej/przodu zderzak, uchwycik do przykręcania kabiny, dłuuugo nic (bo wszystko zostało "tam gdzie było"), trzy uchwyciki do mocowania budy (tylko dwa funkcjonalne obecnie, środkowy wyleciał) i kolejny zderzaczek.

Dalej (czyli wyżej) mamy widoczną połowę ogumienia (czy już się chwaliłem że wszystkie felgi są takie same?) i dwa zestawy wózków (również identyczne poza "resorami", które różnią się tylko długością).

A ponad tym mamy już cały bałagan, lecąc ponownie od przodu:
- serwo nr 1,
- silnik z główną przekładnią i sprzęgłem,
- wałek, a pod nim odbiornik, a pod nim przekładnię wtórną nr 1 (przełożenie 1:1, jej zadaniem jest odwrócić kierunek obrotów i biegu napędu),
- masę wałków i centralną przekładnię rozdzielczą (z jednego wejścia robi cztery wyjścia - każda oś napędzana indywidualnie),
- spory fragment osi nr 3 pod wałem napędzającym oś nr 4,
- przekładnię wtórną nr 2 (identyczną z 1, tylko "odwrotnie"), chociaż nie rzuca się w oczy pod tym czarnym rzepem...
- i sporo pustego miejsca na cokolwiek (gdzieś tu zwykle żyje bateria, a być może dojdzie jeszcze troszkę balastu - zapewne w formie drugiej baterii  )

Czego nie widać na pewno to serwo nr 2, które w tym ujęciu chowa się za "centralną"; a czego nie widać na pierwszy rzut oka to fakt że prawie wszystkie te komponenty siedzą w ramie "na wcisk". Na każdą stronę przypada tylko 5 śrubek: po dwie na wózki i jedna dla przekładni wtórnych, które są mocowane tylko po jednej stronie (po drugiej zostawiają miejsce dla wału). Tak, nie przejęzyczyłem się - wszystko inne daje się wyjąć bez użycia narzędzi. Serwa też 

Głodnych więcej zachęcam ponownie do 1. odwiedzania galerii, 2. zajrzenia do wątku na wspomnianym już obcym forum oraz 3. zadawania pytań.