A czytając biografię wybitnego pilota mysliwskiego Johna Boyda, natrafiłem na fragmenty gdzie opisywano jak latał i dokazywał właśnie na F100, wyciskając z tej maszyny w pozorowanych walkach powietrznych przysłowiowe siódme poty i zdecydowanie obraz jaki z tych wspomnień się wyłania nie sugeruje aby ta maszyna była przysłowiową "krową". Po prostu kwestia ram czasowych i pewnie jak zawsze umiejętności.
Pogrążyłem temat w Copilot i tak streścił co Johna Boyda wyrabiał z F-100.
1. „Flat‑plating the bird” — manewr firmowy Boyda
Najbardziej charakterystyczny manewr Boyda na F‑100, wykonywany w sytuacji defensywnej.
Polegał na gwałtownym pociągnięciu drążka do oporu, zablokowaniu go łokciami i jednoczesnym mocnym użyciu steru kierunku.
F‑100 ustawiał się bokiem do strugi powietrza, tworząc ogromny opór — jak „pokrywa studzienki” obracająca się o 90°.
Prędkość spadała z ~400 do ~150 węzłów w kilka sekund, co powodowało, że przeciwnik „przelatywał do przodu”, a Boyd przechodził na jego ogon.
2. Scissors (horizontal & rolling)
W Aerial Attack Study Boyd opisał procedury dla scissors, a w praktyce na F‑100 demonstrował je studentom FWS.
Seria naprzemiennych zakrętów o dużym kącie natarcia, mających doprowadzić przeciwnika do wytracenia energii.
Boyd uczył zarówno procedur wykonania, jak i kontrprocedur, co było nowością w szkoleniu.
3. High‑speed yo‑yo
Manewr ofensywny pozwalający kontrolować energię i skrócić dystans do przeciwnika.
Boyd wykorzystywał przewagę prędkości F‑100, wykonując wznoszenie i opadanie w celu zmniejszenia overshootu.
W Aerial Attack Study opisał zarówno wykonanie, jak i sposoby przeciwdziałania.
4. Low‑speed yo‑yo
Odwrotność high‑speed yo‑yo, stosowana przy mniejszej energii.
Pozwalała zwiększyć kąt natarcia i uzyskać lepszą pozycję do ataku.
Boyd szczegółowo opisał procedury i kontrprocedury.
5. Barrel‑roll attack
Manewr ofensywny pozwalający przejść na ogon przeciwnika, gdy ten próbuje uciekać w zakręcie.
Boyd wykorzystywał go na F‑100, a w Aerial Attack Study zawarł pełne procedury i sposoby przeciwdziałania.
6. Defensive turn (procedury obronne)
Boyd uczył pilotów F‑100 właściwego wejścia w zakręt obronny:
kontrola energii,
minimalizacja utraty prędkości,
wykorzystanie charakterystyki F‑100 przy dużych kątach natarcia.
7. Manewry ataku: high‑side, overhead, underside
W części Fighter vs Bomber Boyd opisał różne geometrie ataku, które demonstrował również na F‑100:
High‑side attack — wejście z przewagi wysokości,
Overhead attack,
Underside attack.
Podsumowanie:
Boyd na F‑100 wykonywał pełne spektrum manewrów, które później skodyfikował w Aerial Attack Study. Najbardziej charakterystyczny i unikalny był „flat‑plating the bird”, ale jego zestaw obejmował wszystkie kluczowe manewry BFM, wraz z kontrmanewrami — co było rewolucją w szkoleniu pilotów.
