Wszystkim zainteresowanym (i nie) spieszę donieść, że ukazała się właśnie książka Michela Houellebecq "H.P. Lovecraft. Przeciw światu, przeciw życiu". Nie jest to może biografia w dosłownym sensie, bardziej jest to długi esej powstały w wyniku silnej fascynacji autora pisarstwem "samotnika z Providence" niemniej, jak mi się wydaje jest to pierwsze tego rodzaju opracowanie po polsku. Książka kosztuje złociszy 34,90 i jest to cena mocno zaporowa jak na 126-cio stronicowy tomik, jednakże dla każdego fana H.P.L. pozycja "must have".
Kilka słów dla niezorientowanych: Howard Philips Lovecraft pisarzem był. Dla jednych pisarzem wielkim, dla innych co najmniej kontrowersyjnym. Jedni widzą w nim niekwestionowanego mistrza (i twórcę) podgatunku "horror of science fiction", inni tandeciarza i twórcę kiczu. Jedni i drudzy mają rację. Nie ulega natomiast wątpliwości że proza H.P.L. jest specyficzna i jedyna w swiom rodzaju sam zaś autor to jedna z najdziwniejszych osobowości lieratury.
"Urodził się 20 sierpnia 1890 w Providence, Rhode Island. Jego dzieciństwo, gdyby przedstawić je w paru słowach, przypominałoby zwrotkę łzawej ballady podwórzowej: ojciec - alkoholik, zamknięty wkrótce w zakładzie specjalnym, matka - neurasteniczka, zamęczająca jedynego syna ciągłymi obawami o jego zdrowie i nie pozwalająca mu niemal opuszczać domu, on sam - istotnie wyjątkowo słaby i chorowity, wychowany w izolacji od rówieśników, w starej, rozpadającej się i pełnej najdziwniejszych książek budowli z późnych czasów kolonialnych.
[...] W przerwach między kolejnymi książkami urządzał sobie zabawy, które - gdyby ktoś je obserwował - mogły zadziwić i zaniepokoić człowieka przyzwyczajonego do stereotypowych zajęć dziecka: budował ołtarze, na których składał ofiary i palił kadzidła ku czci wymyślonych bóstw o dziwnych nazwach, wyśpiewywał psalmy i rytualne pieśni w sobie tylko zrozumiałym języku [...].*
Doczekał się wielu naśladowców, zarówno za życia jak i po śmierci, tropy wiodące do jego twórczości można znaleźć w wielu dziełach współczesnej kultury masowej niekoniecznie literackich. Z najważniejszych należałoby wymienić H.R. Gigera (twórca postaci Obcego - tego co na gapę zasuwał Nostromo), który był wielkim Lovecrafta miłośnikiem, cały cykl swoich chorych obrazów nazwał Necronomicon, filmy "W paszczy szaleństwa", "Event Horizon" czy "Hellboy" (również komiks) noszą piętno H.P.L. Opowiadania ze świata Lovecrafta pisali choćby Gaiman (który zresztą w opowiadaniu "Kufelek Starego Shoggotha" idealnie moim zdaniem odał o co z tym całym Lovecraftem tyle krzyku), czy z naszych autorów Kossakowska (nie, nie wspominam o R. Howardzie bo to dopiero tandeciarz był
) O muzyce, zwłaszcza metalowej nie wspomnę, każdy kto słyszał "The Call Of Cthulhu" wie o co chodzi.
Jego teksty, czasem przesadnie naładowane słowami "ohydny" czy "bluźnierczy" początkowo trącą myszką, może nawet i wywołują uśmieszek politowania, by po kolejnym opowiadaniu zasnute chmurami wieczorne niebo sprawiało że zaczynasz czuć się nieswojo, czujesz że coś tu jest cholernie nie tak...
To by było na tyle - jeśli kogoś zachęcił ten tekst to świetnie. Znawców tematu i miłośników przepraszam za nudziarstwo, ale tak sobie pomyślałem że warto twórczość H.P.L. trochę zareklamować.
* Marek Wyduch "Cień z Providende", Czytelnik, W-wa 1983
